Dakloosheid

‘Thuis’ is een plek waar we als mensen altijd naar terugkomen. Het is een plek waar we ons tijdelijk terug kunnen trekken van onze drukke levens daarbuiten. Een plek waar we met vrienden en familie bijeenkomen. Maar bovenal een plek waar we ons veilig voelen.

40.000 mensen in Nederland hadden in 2019 deze plek niet. In 2009 waren dit er 18.000.

In de leeftijdscategorie van 18 tot 30 jaar zijn de aantallen verdrievoudigd. Elk getal representatief voor een leven zonder een echt vooruitzicht op stabiliteit en zekerheid. Vooruitgang en mentale stabiliteit begint namelijk ‘thuis’.

Deze cijfers zijn natuurlijk schrikbarend. Hoe kan het dat 10 jaar na een economische crisis het aantal daklozen in ons land verdubbeld en dat het vooral de jongere mensen in ons land treft. Bovendien is het als we naar de cijfers kijken niet logisch.

Het is namelijk al lang bekend dat huisvesting een vereiste is voor een goede gezondheid. Daklozen zijn een van de meest kwetsbare mensen in onze maatschappij. Mensen zonder een huis zullen gemiddeld gezien veel eerder doodgaan dan mensen met een huis en terwijl ze leven hebben ze vaker te maken met ziektes. Indien ze ook nog verslaafd raken kan het onze samenleving met justitie, politie en zorg ontzettend veel geld kosten. Rutger Bregman beweerde met verwijzing naar onderzoeken in binnen- en buitenland dat 1 dakloze bij uitschieters soms een ton kan kosten. Maar de cijfers zijn hier misschien nog wel het minst veranderd, want de ellende die daklozen ervaren zijn niet in prijs uit te drukken. Daklozen op straat is blijk van een collectief onvermogen om de meest kwetsbare mensen in ons land op de been te krijgen. Dit moet anders.

Het belangrijkste om te onthouden is dat dakloosheid vaak geen keuze is. Het overkomt ons en het zal steeds meer mensen gaan overkomen als de golven van automatisering ook Nederland steeds meer gaan raken. We moeten dus nu wat doen.

Wij willen:

  • Een vrijheidsdividend van 1.000 euro per maand invoeren. Hiermee kan een persoon met haar toegenomen vrijheid en zelfstandigheid haar leven stapje voor stapje weer gaan opbouwen. Bijvoorbeeld door samen met anderen een huisje te huren, kleren voor sollicitaties te kopen en weer rust te vinden. Het zit hem in de simpele dingen.
  • Met woningcorporaties afspraken maken over de begeleiding van daklozen naar een goede woonruimte.
  • Begeleiding van mensen die vanuit hun positie als dakloze hulp nodig hebben om weer mee te doen in onze samenleving.