Menselijk kapitalisme

Kapitalisme waarbij de mens op één staat.

Het kapitalisme heeft rond de jaren 80 een flauwe bocht genomen. Vroeger heerste er bij grote bedrijven een sterke cultuur waarin mensen zich veilig voelde. Ook verdiende de CEO’s nooit 300 keer zoveel als de gemiddelde werknemer. CEO’s waren leiders die zich verantwoordelijk voelde voor de mensen die zij diende. Zonder een omgeving van vertrouwen, dachten vele CEO’s, kon het bedrijf op de langere termijn niet goed presteren.

Een omgeving van onveiligheid waarin een ontslag zo om de hoek kon liggen zou namelijk op de korte termijn misschien resultaten opleveren, maar kon op de lange termijn stagnerend werken op de prestaties van werknemers en hun onderlinge samenwerking. Bedrijven voelden zich indirect dus ook verantwoordelijk voor de landen waarin ze opereerden door mensen niet alleen goed te betalen, maar daarnaast ook belasting af te dragen.

Echter keerde het tij in de jaren 80 onder invloed hoge inflatie en meer onzekere tijden voor bedrijven. En zoals wij mensen altijd doen in onzekere tijden gingen deze bedrijven op zoek naar oplossingen voor hun probleem. En deze oplossing kregen ze onder andere in de vorm van Milton Friedman, die rond deze tijd het begrip Maximizing shareholder value introduceerde, oftewel het maximaliseren van de opbrengst voor de aandeelhouders.

Dit moest gedaan worden door niet alleen de bonussen van CEO’s te koppelen aan de koersprijzen van bedrijven, maar ook door zoveel mogelijk te bezuinigingen binnen het bedrijf opdat er vervolgens meer winst gemaakt kon worden. Hierdoor werden de CEO’s opeens niet meer verantwoordelijk voor hun werknemers, maar voor de aandeelhouders. Hierdoor werden de aandeelhouders op een gezet, maar werden de mensen die in het bedrijf werkten een abstract cijfertje op een vel papier. Iets wat abstract is, valt echter moeilijk mee te sympathiseren. Dit had als gevolg niet alleen exorbitante salarissen voor CEO’s, maar ook een golf van ontslagrondes wanneer bepaalde winstdoelen behaald moesten worden. Met de moeder met drie kinderen die hierdoor geen baan meer had kon geen rekening gehouden worden. Ze was een cijfer op een balans. Ze stond niet op 1.

Het wordt dus hoog tijd om dit te veranderen en bedrijven te stimuleren mensen op een te zetten, in plaats van mensen als cijfers te zien. Dit heeft niet alleen als gevolg aantoonbaar betere resultaten voor bedrijven omdat ze hierdoor een meer veilige omgeving voor hun medewerkers creëren om in te innoveren en samenwerken, maar ook een betere verstandhouding en samenwerking met de maatschappij. Het gevoel dat we momenteel namelijk hebben dat het huidige kapitalisme niet strookt met onze waarden klopt. Laat je niet door mensen vertellen dat je het mis hebt omdat je ‘niks weet’ over zakendoen. Het is namelijk niet normaal dat we ons niet meer veilig voelen op het werk omdat een ontslagronde zou om de hoek kan komen kijken. Of dat we ondanks ons harde werken al jaren zien dat de lonen dalen in ons land.

Toch was het kapitalisme vroeger dus niet zo. Het is gekaapt. Echter zien we steeds meer bedrijven terugkeren naar de tijd voor deze kaping, door eindelijk weer de mensen te dienen.

Nu alleen nog een kapitalisme waarin de mensen op een staan.

Wij pleiten voor:

  • Belastingvoordelen geven aan bedrijven die werknemers mede-eigenaar maken. Dit zorgt voor betere lonen voor onze mensen en meer innovatieve werknemers voor de bedrijven. De werknemers hebben namelijk baat bij de groei van de familie die het bedrijf vanaf dat moment vormt.
  • Een menselijk bbp introduceren met andere factoren dan enkel economische groei. Op basis van dit bbp zullen we dan markten stimuleren onze gemeenschappelijke waarden en doelen te bereiken, zoals een goede gezondheid van onze werknemers of goede banen.
  • Bedrijven meer gaan belasten zodat we de welvaart van Nederland waar ook zij van profiteren in stand kunnen houden.
  • Vrijheidsdividend van 1.000 euro per maand die werknemers ten eerste meer onderhandelingsmacht geeft en ten tweede de mogelijkheid werk te gaan doen waar ze veel meer geluk en waardigheid uit kunnen halen, met meer groei als economie en samenleving als gevolg.